دیروز عصر مثل همه جمعه ها و شاید بدتر از جمعه های قبلی، حال و حوصله نداشتم!! اذان مغرب رو که گفتند تنهایی رفتم بهشت زهرا !!

وقتی رسیدم خیلی خلوت بود. رفتم قطعه شهدا و نمازم رو وسط قطعه ۵۳ خوندم. تا حالا شب بهشت زهرا نرفته بودم. اول فکر می کردم ممکنه بترسم، اما بعدش احساس آرامش عجیبی کردم !! آرامشی که اگه می خواستم کنار زنده ها جستجو کنم، حالا حالاها پیداش نمی کردم.

با اینکه اونجا همه آرام خوابیده بودند و قبرها کنار همدیگه خیلی مرتب و صاف چیده شده بودند، سرشار از انرژی بود. خیلی خوشم اومد.

حضور شهدا رو می شد حس کرد. قطعه شهدا اصلا شبیه به قبرستان نبود. کلی حرکت و پویایی وجود داشت.

به این نتیجه رسیدم که واقعا شهدا زنده اند و با این نوع زنده بودنشون، خیلی می تونند کمک ما آدم های به اصطلاح زنده(!) بکنند.

چنان كن كه من به آساني راه نيكي‌ها را به سوي تو بپيمايم،
و از همان راه كه تو فرموده‌اي،
در رسيدن به نيكي‌ها شتاب نمايم،
و بدان گونه كه خود خواسته‌اي،
در انجام دادن آنها حريصانه بكوشم.

تويي كه بي‌پيروي از كسي، آفرينش را بنياد نهادي،

و از هيچ، همه را آفريدي،

و بي‌هيچ سابقه‌اي پديد آوردي،

و بي‌هيچ وسيله‌اي جهان را ساختي،

و هر نقشي كه بستي، همه نيكو بستي.

جهاد در راه خدا دری از درهای بهشت است که خدا آن را به روی دوستان خود گشوده است. - خطبه ۲۷/نهج البلاغه

ارزش جهاد و شهادت، پس از سالها صحبت از گفتمان و گل و بلبل در جامعه جهانی مشخص شد!!!!
حزب الله لبنان که از دید اصلاح طلب داخلی تروریست بود، نشان داد که با اعتقاد به مکتب تشیع علی می توان ارتش شکست ناپذیر اسرائیل را شکست داد و خشونت طلب داخلی با حمایت همه جانبه از حزب الله (بخوانید تروریست!) بعد از سالها عزت و اقتدار را برای امت اسلامی به ارمغان آورد.

خدای من ...

با اعتماد دست به امید به دامن تو زده ام ... مرا با ناامیدی از دادگری خویش، میازمای ...