موضوع احترام گذاشتن به مخاطب، موضوع خیلی جدیدی نیست که تازه کشف شده باشه یا اهمیت اون تازه معلوم شده باشه!

احترام کردن و مورد احترام بودن، چون نشأت گرفته از فطرت انسان هاست، آدمی به طرفش اشتیاق داره و حتی اگر خودش هم این خصوصیت رو نداشته باشه، حتما اون رو دوست داره!!!

یه اتفاق باعث شد ذهن من به سمت یه موضوعی کشیده بشه و تصمیم بگیرم مطلبی راجع به "احترام به مخاطب یا شعور مخاطب" بنویسم!!

به نظر من، احترام کردن یه صفتی است که بیشتر جنبه بیرونی داره! یعنی قابل مشاهده است و از لحن صحبت و رفتار یک نفر به راحتی قابل فهمیدنه.
فکر می کنم این موضوع برامون پیش اومده که ابعاد مختلف احترام به مخاطب رو در جاهای مختلف دیده باشیم!
احترام متقابل راننده تاکسی و مسافر
احترام متقابل بلیط فروش سینما و تماشاچی
احترام متقابل صندوقدار بانک و مشتری
احترام متقابل دو راننده اتومبیل در تقاطع
احترام متقابل ...

از این قسمت که عبور کنیم به موضوع "احترام به شعور مخاطب" می رسیم.

به نظر من احترام به شعور مخاطب با احترام به مخاطب کاملا متفاوته!
احترام به شعور مخاطب خیلی جنبه بیرونی نداره، بیشتر درونیه!
به راحتی قابل درک نیست و باید خیلی دقیق شد تا فهمید شعور مخاطب مورد احترام واقع شده یا نه!؟

گاهی اوقات پیش میاد که ظاهر خیلی احترام آمیز و مودبانه است، اما در پس این احترام، نوعی توهین به شعور مخاطب به چشم می خوره!

می شه احترام به مخاطب رو "خوب حرف زدن" تعبیر کرد
و احترام به شعور مخاطب رو "حرف خوب زدن"
جمع شدن "حرف خوب زدن" و "خوب حرف زدن" یه حالت ایده آل و بسیار مناسب رو ایجاد می کنه.

تا حالا شما، تفاوت "احترام به مخاطب" و "احترام به شعور مخاطب" رو لمس کردید؟!