انسان به میزان برخورداریهایی که در زندگی دارد، انسان نیست ...

بلکه درست به اندازه نیازهایی که در خویش احساس می کند، انسان است ...

سطح تعالی و درجه کمال هر انسانی را با درجه تعالی و کمال نیازهایی که دارد و کمبودهایی که در خود احساس می کند دقیقا می توان اندازه گیری کرد ...

یعنی هر کسی به میزانی انسان تر است که نیاز کاملتر، متعالی تر و متکامل تر دارد ...

آدم های اندک ... نیاز های اندک دارند و انسان های بزرگ ... نیازهای بزرگ ...

اینجاست معنی این حقیقت که:

              آنان که غنی ترند ... محتاج ترند

(نیایش –دکتر علی شریعتی)